TERUG

Je ziet het pas als je het doorhebt…

November 2020

 / 

Relaties

By: Grace&Us

S

Of ik iets heb geleerd van mijn relaties met narcisten?
Jazeker. Om te beginnen dat ik het nooit meer wil meemaken! Niet privé én niet zakelijk of in mijn directe sociale omgeving. En dat ik altijd naar mijn intuïtie moet luisteren. Dat onderbuikgevoel, die onraadradar, die je laat denken: “Huh? Hoe dan?” Dat ook.

Je intuïtie liegt nooit! Lotgenoten die dit ongenoegen ook hebben meegemaakt, zullen direct begrijpen waarom ik dit zo stellig uitspreek. Het sloopt je. Het is de hemelse hel en helse hemel tegelijk.
Helaas bestaat er enorm veel verborgen narcisme. En zo heet het niet voor niets. Het is het soort narcisme dat je niet direct in de gaten hebt en die ook niet voor iedereen om de verborgen narcist heen makkelijk zichtbaar en/of voelbaar is. Omgevingsfactoren en de relatie die je hebt tot de narcist zijn mede bepalend of en hoeveel last je ervan zult ervaren. Er zijn enorm veel verborgen narcisten, terwijl de samenleving niet wordt gehinderd door algemene kennis over deze veel voorkomende persoonlijkheidsstoornis. Een stoornis ja. Je leest het goed. Ze hebben een hersendefect. Een niet-reparabel defect. Er is geen therapie, medicatie of kruid tegen gewassen.
Iedereen kent narcisten. Meestal zonder zich daarvan bewust te zijn. Relaties met narcisten zijn om te beginnen erg vermoeiend. Opgefokt en leeggezogen word je. Narcisten leven van negatieve emoties van anderen. Dat klinkt ongelooflijk en dat is het ook, maar helaas is het de onvervalste waarheid.

Aan welke combinatie van karaktereigenschappen herken je narcisme?
Ze hebben geen empathisch vermogen. Er wordt dus raar gereageerd of gehandeld op momenten waar empathie wordt verwacht. Zoals tijdens zwangerschappen, rondom bevallingen, bij ziekte, bij overlijden, bij crematies en begrafenissen en bij (vecht)scheidingen. Bij elke vechtscheiding heeft een der partijen een cluster-B-persoonlijkheidsstoornis. Twee empathische mensen doen elkaar zoiets namelijk niet aan.
Ook het tegen de andere ouder uitspelen en manipuleren van de kinderen is een zeer abnormale non-empathische en onverantwoordelijke eigenschap. Hoe schadelijk dit is behoeft denk ik geen nadere uitleg.
Geen inlevingsvermogen. Ze walsen over gevoelige zaken heen of negeren het ( alsof het er niet is) daar waar betrokkenheid op zijn plaats zou zijn. Een groot ego. Hij of zij voelt zich superieur, voelt zich verheven boven andere mensen.
Er wordt gemanipuleerd! Alle kanten op!

Dus pathologisch gelogen, bedrogen, verdraaid, beschuldigd, gecomplimenteerd, gepaaid, gedevalueerd en gedreigd. Tot aan dreigen met suïcide plegen aan toe.
Promiscue gedrag. Seksuele uitspattingen, zoals vreemdgaan, datingsites en tinder. Ook gewoon gedurende een vaste relatie. Megalomaan gedrag. Groot, groter, grootst. Duur, duurder, duurst en veel, meer, meest, dat werk.
Infantiel gedrag, zandbakgedrag vertonen ze, waardoor ze aanvoelen alsof je er een kind bij hebt.

Vaak zijn ze jaloers op van alles en nog wat, spelen ze mensen tegen elkaar uit, maken anderen zwart of plegen karaktermoord, met of zonder lastercampagne, op hen. Ook vaak op hun partner of zelfs kind. “Mijn (ex)partner heeft/ had borderline” of “Zij is gek of gevaarlijk” zijn gevleugelde uitspraken van narcisten. Recht uit het handboek voor narcisten overgenomen.
Liegen is hun natuur. Ze liegen zo goed, dat ze de paus wijs kunnen maken dat hij niet katholiek is.
Anti-complimenten: cynische, met opzet kwetsende ‘complimenten’ of opmerkingen. Die ook quasi worden weggelachen.
Eén van hun hobby’s is het verpesten van vakanties, verjaardagen, feestdagen, bruiloften en andere feestelijkheden. Alles draait om hen, hun imago, macht, controle, geld en seks.
Verder draaien ze alles om. Ze projecteren zichzelf op jou. Jij wordt beschuldigd van hetgeen zijzelf doen. Als een narcist je beschuldigt van vreemdgaan, dan doet hij of zij dat zelf. Zo eenvoudig kan het dan ook weer zijn. Zoals de waard is, vertrouwt hij zijn gasten …. Zelfreflectie is hen vreemd. Alles ligt altijd aan een ander en een gewetensfunctie hebben zij ook al niet.

Schiet je al iemand te binnen uit je omgeving of uit je verleden?
Misschien wel meerdere mensen. Misschien wel iemand uit je familie, je partner of een collega. Van die mensen waar vaak van wordt gezegd: “Je weet toch hoe hij of zij is …”
Zij, die al zó’n reputatie hebben opgebouwd, waarmee rekening wordt gehouden.

Mensen die interessant zijn voor narcisten, nuttig zijn, zijn gewilde slachtoffers voor hen als partner of als vriend(in).
Hele empathische mensen staan met stip op één in partnerkeuze. Partners worden vaak geïsoleerd en afhankelijk gemaakt. Zowel mentaal alsook fysiek geweld wordt toegepast. Dit alles kan zowel zeer subtiel en geraffineerd, alsook minder subtiel en geraffineerd gebeuren. Hoe hoger op de ladder van de psychopathie, hoe sluwer en geraffineerder ze zijn en te werk gaan. Narcisten zijn levende boobytraps als partner of ouder.
Zelf ben ik het gaan zien als levenslessen. Keiharde levenslessen wel te verstaan, die me uiteindelijk weer terug hebben gebracht bij mezelf. Ik was mezelf kwijtgeraakt in de loop van mijn leven. Hoewel ik niet het type ben die het kaas van haar brood laat eten, kon ik vanuit de relaties de helicopterview niet pakken. Dat lukte me pas nadat ik ziek werd en van daaruit me iets meer op mezelf ging focussen en als klap op de vuurpijl met fysiek geweld in aanraking kwam. Van tevoren zou ik niet eens hebben geloofd dat deze partners mij ooit fysiek zouden mishandelen. Aardige, sympathieke, charismatische mannen leken het voor de buitenwacht.

Onvoorwaardelijke liefde gaf ik en kreeg geveinsde liefde terug. Je wordt gescand en nageaapt. Aangeleerd gewenst gedrag zetten ze in.

Het is dus gedoe. Een hele hoop gedoe. En nog toxisch ook. Nadat ik ongepland meervoudig ervaringsdeskundig was geworden en erachter was gekomen hoeveel lotgenoten ik heb, ben ik er zelfstandig op gaan studeren. Nu wilde ik álles weten. Deze materie moet op de kaart komen. Als personen met een narcistische persoonlijkheidsstoornis zich niet laten diagnosticeren ( hen mankeert immers niets), dan moeten we de wereld van kennis voorzien en laten inzien om hoeveel personen het daadwerkelijk gaat. Daarom schreef ik er een boek over – KWAADAARDIG – en geef ik lezingen. Zo kon ik iets negatiefs een positieve draai geven.
Zo vond ik mijn missie.

Bianca Verbeek (53) is de auteur van KWAADAARDIG. Haar debuut en een vormingsroman over de hemelse hel en helse hemel van narcisme.
Zij is fotograaf en meervoudig ervaringsdeskundig op het gebied van narcisme.
Tevens verzorgt zij lezingen, bijeenkomsten en vragenvuurtjes over narcisme en narcistisch misbruik.
Bij complexe narcisme vraagstukken en rechtszaken, zowel particulier als zakelijk, kan zij worden ingeschakeld.
Haar levensmissie is het op de kaart zetten van (verborgen) narcisme en codependentie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deel dit verhaal

NIEUWSBRIEF

Blijf op de hoogte

Door deel te nemen ga je akkoord met het ontvangen van e-mail marketing van Grace&Us naar het ingevulde e-mail adres.