Martine4 (1)

Mom. It’s complicated.

Moeder worden is een van de grootste transities in je leven. Alles gaat op de kop, wordt even flink door elkaar geschud en op een hoop gekwakt. En zie er dan maar weer wat van te bakken.

Om maar even aan te geven hoe het voor mij persoonlijk voelde, vanaf het moment dat er eindelijk een eitje in mij wilde nestelen. Want de drang tot moeder worden was groot. Het was oer. Het moest gebeuren. Ik was dan ook gelukkig tot de max, toen ik na jaren ook naar het streepje mocht turen. Intens gelukkig dat mijn lijf een baby kon maken. Dat ik vruchtbaar was en mijn lijf me niet meer in de steek liet. Ik werd toch moeder. De cirkel was rond. Yep, dat voelde ik. Heel even.

Wat volgde was een wervelwind aan gevoelens en moods die ik niet van mezelf kende. (Hormonen) Fysieke beperkingen die ik niet aan wilde gaan. (Oordelend vanuit het verleden) en reacties van buitenaf. (Want zwanger zijn is leuk. Dit is leuk) Auw. Het deed pijn. Letterlijk pijn, want het gedeelte tussen mijn romp en mijn bekken voelde na een paar maanden als zacht zand. Zand dat ieder moment haar stevigheid ging verliezen. Dat als ook die laatste vastigheid zou oplossen, mijn romp los zou klappen van mijn bekken. En dan hebben we rotzooi.

Tuurlijk ga ik door ondanks mijn mentale en fysieke beperkingen. Want:
A Ik hebt geen keuze
B Het kan altijd erger (en dat hoor ik aan de lopende band over de buurvrouw van mijn collega, de schoonzus van m’n zwager, et cetera, et cetera)
C Ik wilde dit dolgraag. Toch?

Nature: bring it on.

Afijn. Mijn zoon wordt na 9 maanden en een dag geboren. Ik verander acuut in een week dier. De hele dag wil ik naar hem kijken, ik ben in shock: hebben wij dit gemaakt? Magisch vind ik het… Ik houd van dit wezen, vanaf seconde een. Ik laat hem niet meer los. Never.

Oké. Resume: what the fuck has happened?

Moederschap doe je op je gevoel. Het is gevoel. Sinds de komst van mijn baby – eigenlijk al mijn hele zwangerschap- heb ik behoefte aan zachtheid. Mijn yin energie rammelt aan de deur. Het botst met mijn oude prestatiegerichte, mannelijke energie. Die vrouw die succes wil boeken, die altijd bereikbaar is en altijd ‘aan’ staat. Zodra ik moeder wordt, wil ik die vrouw dus eigenlijk niet meer zijn. Ik wil echt zijn, een vrouw en moeder zijn die in het moment is. Maar wil ik dan helemaal geen successen meer behalen? Is mijn ambitie acuut opgelost bij die laatste perswee? Pertinent niet. Mijn ambitie is misschien wel groter dan ooit. Maar ik sta wel anders in het leven. Ik wil nog steeds dat het groots is en meeslepend, maar bovenal moet het echt zijn. En puur.

Kids, thank you so much.

Over Martine
Martine van den Berg is ondernemer en auteur van het boek PREGGY – de ontmaskering van de zwangerschapsmythe.

In 2009 heeft ze de opleiding Small Business & Retail Management succesvol afgerond. Jarenlang was Martine de drijvende kracht achter een goedlopende kledingboetiek en ze was actief in de interieurbranche. Tot ze in 2019 het roer omgooide. Ze ging op stiltereis en volgde een opleiding tot voedingscoach.

Martine is getrouwd en moeder van Julius en Friso. Daarnaast heeft ze 4 bonusdochters.

Vanuit de vele gesprekken met deskundigen, haar ambities en haar professionele achtergrond, ontwikkelde Martine het MAGNOLIA MODEL. Een uniek model om jouw beste versie te hervinden. Dit model verwerkte ze in een trainingsprogramma: MOM GET A GRIP. Daarmee geeft ze moeders weer grip op hun leven.

Share this post

Share on facebook
Share on email

2 thoughts on “Mom. It’s complicated.”

Leave a Comment

Your email address will not be published.